Kontzertua-concert
Bilboloop´11
2011-XI-18
21.30
gora japon
Edredón
Florrie
Kafe Antzokia
Bilbo
http://www.bilboloop.com/
martes 1 de noviembre de 2011
2011-XI-10 EH SONA (Barcelona)
Kontzertua-concert
2011-XI-10 Ordua 22.00 h
gora japon
Heliogabal, C/ Ramón y Cajal, 80
Metro L4 Joanic
Barcelona
http://ehsona.com/
lunes 30 de mayo de 2011
2011-VI-4 Arto artian
kontzertua-concierto
Ekainak 4, larunbata
4 de Junio, Sábado
20.30
Gora Japon
Ibonrg & Okerreko
Fernalia
Arto artian festa.
Guardetxea, Urgul mendia, Donostia.
5 euro
Artoartian musika txikien talde-plataformak antolatutako topaketa jai giroan. Donostiako guardetxean egun zabaldua. Kontzertuetarako sarrera 5 euro.
Egitaraua:
12:00 guardetxetik lugubre urgul goibel (paseillo sonoro /pasiotxu sonatua)
16:00 muermarium (letanía coral pidgin) lokuluxka gidatua....
17:30 os de oculus iratzartzea
"memorias de liam nain" músicas de timór xabier erkizia
20:30 spectaculum-kontzertuak:
Ibonrg & Okerreko
Gora Japon
Fernalia
Guardetxea sarean:
Musika egitasmoak:
Gora Japon argazkia:
Berria egunkaria 2011-V-15
foto: chrome 402011-05-15
EZARIAN
Emakumeak, makilak eskuetan
Bateria gizonari lotutako musika tresna izan da. Garaiak aldatzen ari dira, ordea, eta gero eta emakume gehiago ari da bateria jotzaile, danborrak eta platerak astintzen.
ILARGI AGIRRE
Harridura sortzen dute oraindik, gutxiengo direlako oraindik, gero eta gehiago diren arren. Haien zereginean jarraitzen dute, hala ere, denbora kontrolatu nahian, erritmorik ez galtzeko esfortzuak ahituz. Ez da ohikoena kontzertu batean, taula gainean, emakume musikariak ikustea, baina are eta ezohikoagoa da danborrak eta platerak astintzen dituen pertsona —entzuleen begietara erdi ezkutuan geratzen den musikari hori— neska izatea. Bartzelonan argitaratzen den Batería Total aldizkariak, ehungarren zenbakia ospatzeko ateratako ale berezian, 44 musikarirekin osatutako zerrenda bat egin zuen. Guztiak gizonezkoak ziren, tartean Euskal Herriko bost. Ez zen emakume bat bera ere agertzen. Leku batetik bestera egoera aldatu egiten da. New Yorken, esaterako, bateria jotzen duten emakumeei zuzendutako aldizkari bat kaleratzen dute: Tom Tom magazine. Hiruhilabetekaria da, eta emakumezko bateria jotzaileak dira artikuluetako ardatz. Euskal Herrian ere badira hainbat. Horietako hiru dira Carmen Martinez, Las Culebras taldeko bateria jotzailea; Miriam Petralanda, Gora Japonen aritzen dena; eta Nerea Quincoces, Free the Wheelekoa.
MYRIAM PETRALANDA. GORA JAPON TALDEKO BATERIA JOTZAILEA
«Erritmoa eta indarra bi gauza desberdin dira»
I. AGIRRE
«Guk uste baino neska gehiago dabiltza bateria jotzen», dio Myriam Petralandak, Gora Japon musika taldean makilak hartzen dituenak. Haren esanetan, musika taldeekin ematen den fenomeno bera gertatzen da emakume bateria jotzaileekin: «Izenik lortu ez duten talde mordoak sortzen du musika gure inguruan, eta ziur nago ezagutzen ez ditugun emakumezko bateria jotzaileak ere asko direla». Jendea dezentetan joan izan zaio —garai batean orain baino gehiago— emakumea delako arretak erakarrita. «Indarrarekin zerikusia duten esaldiak izaten dira, normalean. 'Emakumea izateko indartsu jotzen duzu' eta horrelakoak esaten dizkidate. Baina nik ez dut gaizki hartzen, ez diet garrantzirik ematen, eta kito», dio Petralandak. Haren irudikoz, rocka, musika estilo moduan, indarrarekin lotu izan da betidanik, eta bateria ere bai. «Baina aurreiritziak besterik ez dira. Argi dago erritmoa eta indarra bi gauza ezberdin direla». Kasualitatez murgildu zen bera musikaren eta erritmoaren munduan, 17 edo 18 urterekin kuadrillako mutil batzuekin batera musika talde bat sortzea otu zitzaienean. «Nik bateria hautatu nuen, baina inolako motibo zehatzik gabe. Ez dut oroitzen aurretik gogo berezirik izan nuenik instrumentu hori jotzeko». Taldearekin orduak eta orduak sartuz, aurretik ezer jakin gabe ikasi zuen bateria jotzen, berak bakarrik. Geroztik ere autodidakta da. «Ez dut, hala ere, ohiturarik eduki nik bakarrik bateria jotzeko, salbuespenak egon diren arren, tartean. Jendearekin abestiak sortzen ikasi dut dakidana, beste musikariekin entseatzen». Entzundako musikak ezinbestean eragiten dio musikariari, eta Petralandak ere badu iritzia musikaren eraginaren inguruan: «Popetik, rocketik eta bluesetik edan dut nik. Baina iruditzen zait, ohartu gabe bada ere, abestirik komertzial eta itsusienek ere arrastoa uzten digula guztioi». Argi dago musika komertzialetik kanpo dagoela Gora Japon taldearena. Aurretik, ordea, beste musika talde askotan jotakoa da Petralanda. Hor Nonbait izan zen lehenengoa. «Garai hartan, Dima inguruan lau talde bakarrik genbiltzan, eta horrek asko lagundu zigun». Ondoren, The Impresentables, Orbitnik, The Rabid Harpy eta Nadasen ere jardun zuen bateria jotzaile, harik eta 2005ean Gora Japon taldera iritsi zen arte. «Jon Mantzisidorrek eta biok lagun baten bidez ezagutu genuen elkar. Bilborocken Bilbo Gaua izeneko maratoia zegoen. Talde bakoitzari hiru abesti jotzeko parada ematen zieten, eta hantxe elkartu ginen bion lagun batek bazituelako abesti batzuk eginak. Hortik geratu ginen, ondoren, entseatzeko». Gora Japonek disko bat du, Bidehuts zigiluarekin kaleratutakoa. Hainbat musikarik kolaboratu dute diskoan, Atom Rhumbako Rober abeslariak eta Maite Arroitajauregi biolontxelo jotzaileak, adibidez. Azken kontzertuak hirukote gisa eman dituzte, Lorea sartu baita taldera; teklatuaz eta haizearen atalaz arduratzen da hura.
CARMEN MARTINEZ. LAS CULEBRAS TALDEKO BATERIA JOTZAILEA
«Koordinazio hobea dute neskek»
I. A.
Ez zuen patuak bultzatu Carmen Martinez bateria jotzera. «Nik klarinetea ikasten nuen kontserbatorioan, baina betidanik izan nuen gogoa bateria jotzeko. 17 urterekin nuen mutil-lagunak bazekien hori, eta nire urtebetetzean bateria zahar bat oparitu zidan. Horrelaxe hasi nintzen», oroitu ditu hastapenak. Hainbat irakasleren eskuetatik pasatu da geroztik, eta bere eskuetan ere izan ditu zenbait ikasle, orain gutxira arte. «Eskolak hartzeari utzi egin diot, baina hasi behar dut, berriz. Eta irakasle hiru urtez-edo ibili naiz, baina beste lan bat ere banuen, eta nekagarria zen biak uztartzea». Las Culebras taldeak bi disko argitaratu ditu, eta hainbat kontzertu eskaini Euskal Herritik kanpo. Ingalaterran, Frantzian eta Portugalen emanaldiak eman dituzte, besteak beste. Gasteizko Azkena Rock Jaialdian ere izan ziren. Lau kidek osatzen dute taldea, eta laurak dira emakumeak. «Ez zen nahita hartutako erabakia izan, horrela suertatu zen. Ni ez naiz hastapenetatik egon, taldea sortu eta urte batzuetara sartu nintzen. Bateria jotzaile baten bila zebiltzala jakin nuen, eta harremanetan jarri nintzen haiekin. Aurreko bateria jotzailea, esaterako, gizonezkoa zen». Emakumez soilik osatutako taldea izateagatik ez dute bazterketarik edo aldeko traturik izan. «Egia da batzuetan ateak ireki dizkigula horrek; musika jaialdi ugari antolatzen dituzte neskek bakarrik osatutako taldeentzat, musikaren mundu maskulinoan ditugun zailtasunak ikusita. Baina, aldi berean, ateak ere itxi izan dizkigu, emakumeak izateagatik maila txikiagoa izango dugula uste baitute beste askok». Nolanahi ere, euren egitekoa ahal bezain ongien egiten saiatzen direla garbi du. Esaldi matxistak entzun behar izaten dituzte tarteka, ordea: «Azken kontzertuan, adibidez, gizon bat etorri zitzaidan esanez oso ondo jotzen nuela eta gizonezkoen talde batean ere egon nintekeela». Eskolak ematen zituenean ere guraso asko harritu egiten ziren lehenengo egunean, bateria irakaslea emakumea izatea ez zitzaielako burutik pasa ere egiten. Hala ere, baikorra da, gero eta neska gehiago ikusten baititu taula gainean. «Ni hasi nintzenean hemen inguruan ez nuen bateria jotzen zuen emakumerik ezagutzen; orain, berriz, badaude batzuk». Irakasle zela ere nabaritu zuen gorakada. Lehenengo urtean 25 ikasletatik neska bakarra izan zuen, eta hurrengo ikasturteetan hiru edo lau joan zitzaizkion. «Emakume izateagatik musikari okerragoak garela uste duena oso oker dabil. Nire kasuan, behintzat, neskak oso ikasle finak izan dira. Mutilek baino koordinazio hobea eta konstantzia gehiago izaten dute, normalean», azaldu du.
NEREA QUINCOCES. FREE THE WHEEL TALDEKO BATERIA JOTZAILEA
«Perkusioa ez da kolpeak ematea soilik»
I. A.
Gaztea izanagatik, gauzak garbi ditu Nerea Quincocesek. Batxilergo musikala ikasten ari da perkusio klasikoaren adarretik, eta Bilboko erdi mailako kontserbatorioan hartzen ditu klaseak. Bateria ere jotzen du Free The Wheel izeneko taldean. «Bederatzi urterekin hasi nintzen perkusio klasikoarekin, eta orain dela urte batzuk ikusi nuen niri benetan gustatzen zitzaidana musika zela. Gogoratzen naiz erdi amorratuta atera nintzela behin eskolatik matematikako azterketa bat ez nuelako gainditu, eta haserrealdi hartan ohartu nintzen musikak izan behar zuela nire bizitzako ardatz», oroitu du Quincocesek. Ordurako kontserbatorioan zebilen erdi mailako zikloa egiten, baina bere kasa jotzeko gero eta «denbora gutxiago» zuen ikasketak zirela-eta. Batxilergo musikalarekin aurre egin dio arazo horri, neurri handi batean. «Goizetan irakasgai arruntak ditugu, filosofia, historia eta gaztelera, esaterako. Hautazko irakasgaiak, berriz, kontserbatorioko eskolek osatzen dituzte: perkusio klasikoa, musikaren historia eta kamarak, beste batzuen artean», dio Quincocesek. Perkusio klasikoak hainbat instrumentu hartzen ditu bere barnean: tinbalak, orkestrako instrumentuak, kaxa, marinba, xilofonoa eta bibrafonoa. Noizean behin, ordea, bateria ere jotzen dute eskoletan: «Lehentasuna klasikoari ematen diote, hala ere, kontserbatorioan. Nik bateria gehiago ikasteko gogoa nuen, eta horregatik jo nuen iaz akademia pribatu batera». Hori da bateria jotzen ikasi eta sakontzeko biderik eraginkorrenetako bat. «Ezagutzen ez nauten askok esaten didate ez dudala bateria jotzaile izateko itxurarik. Harritu egiten dira», azaldu du Quincocesek, irribarrez. Free The Wheel taldearekin kontzertuak eman eta taula gaina beste musika banda batzuekin partekatu duenetan musikari gehienak gizonezkoak izan direla dio. «Gasteiztik etorritako Turboneskak taldea izan zen salbuespena, baina bateria jotzailea gizonezkoa zen. Ez ditut, egia esan, emakumezko asko ezagutzen». Free The Wheelen neskak dira kide guztiak. Maketa bat daukate grabatuta, eta hainbat kontzertu eman dituzte. Hurrengoa maiatzaren 26an izango dute, Bilborock aretoan, Jet Lag Bio jaialdian. Rocka eta klasikoa alderatzeko eskatuta, bigarrengoan ere oraindik gutxiengo direla dio. «Badaude, hala ere, flauta, oboea eta era horretako instrumentu femeninoak». Batzuek perkusioa gutxiesteko duten joeraren inguruan kexatu da, gainera: «Edozeinek egin dezakeela pentsatzen dute, kolpeak ematea bakarrik dela. Baina ez da horrela». Etorkizunean klasikoan ikusten du bere burua, bateria alde batera utzi gabe, betiere. Hurrengo urtean goi mailako sarrera proba egiteko asmoa du: «Ez da erraza sartzea. Musikenen, adibidez , klasikoko bi plaza bakarrik atera dituzte aurten, eta hogei pertsona inguru aurkez daitezke. Musikariok estresak jota bizi gara, askotan».
domingo 13 de marzo de 2011
Deustuko gazte lokala 2011-III-19
kontzertua-concert
2011-III-19
Larunbata-Saturday
21.00
gora japon + Munlet
Deustuko Gazte Lokala
Bilbo.
Deustuko Jaiak!
domingo 16 de enero de 2011
Ama Say + R + Gora Japon (2011-I-29)
kontzertua-Concert
Gora Japon
R
Ama Say
2011-I-29
Larunbata-Saturday
22.00
Plateruena Kafe Antzokia
Durango, Bizkaia.
10 € + CD (Ren Fan, Ama Say)
http://www.myspace.com/amasay
http://www.myspace.com/rtaldea
jueves 2 de diciembre de 2010
Txinaurriak-kalean!! 2010-12-02
010 Décembre 02
GARA > Idatzia > Kultura
Laboaren kantuen irakurketa berriak, «Txinaurriak» bilduman
BideHuts plataformak «Txinaurriak. Mikel Laboari ikasitako kantuak» disko bilduma aurkeztu zuen atzo Donostiako Doka kafe antzokian. Euskal Herriko hemeretzi musika taldek bat egin dute egitasmoarekin; tartean dira Berri Txarrak, Xabier Montoia, Gora Japon, Willis Drummond, Inoreneroni, Atom Rhumba eta Anari. Bilduma lana, binilo bikoitz eta CD formatuan kaleratu dute eta Durangoko Azokan egongo da salgai BideHutsen erakusmahaian.
Koldo OTAMENDI | DONOSTIA
Abenduaren lehena aukeratu zuten BideHuts plataformako kideek «Txinaurriak. Mikel Laboari ikasitako kantuak» izeneko disko bilduma aurkezteko. Data berariaz aukeratutakoa zen, Mikel Laboa hil zeneko bigarren urteurrena ospatzen den egun berean egin baitzen ekitaldia. Aurkezpena egiteko hautaturiko tokia ere berezia da. Doka kafe antzokia Antigua auzoaren bihotzean kokatua dago, Mikel Laboak urte askoan bizileku izan zuen auzoan, eta Gipuzkoako hiriburuko euskal kulturaren adierazle nagusietako bat da egun.
Mikel Laboa omenduko zuen disko bilduma bat egiteko asmoa aspaldikoa zela adierazi zuen Asier Zulueta BideHuts egitasmoko kideak. «Laboarekiko errekonozimendua eta mirespena handia izan da musikarien artean, eta BideHuts plataformatik gure apurra jarri nahi izan dugu. Horretarako, dakiguna egiten saiatu gara: disko bat». BideHuts zigiluaren arduradunen buruhauste nagusietako bat bilduman parte hartuko zuten taldeak aukeratzea izan da. «Oso zaila egin zaigu taldeak aukeratzea. Talde zerrenda ugari izan ditugu esku artean, eta azkenean 19 musika talde hauek izan dira aukeratuak». Lan hau egiteko orduan oso garrantzitsua izan da Laboaren sendiaren babesa eta bultzada: «Zalantzarik gabe, azken urratsa emateko ezinbestekoa izan da Mikelen sendiak eman digun konfiantza. Esker oneko hitzak besterik ez ditugu beraientzako».
Rock bilduma
«Txinaurriak» rock diskoa dela adierazi zuen Karlos Osinagak: «Rock hitza erabiliko nuke diskoko kantuak azaltzeko. Kantu batzuk klasikoagoak dira eta beste batzuk esperimentalagoak, baina guztiak sar daitezke `rock' hitzaren azpian». Zentzu horretan, aukeraturiko 19 euskal parte hartu duten taldeen artean sona handiko musikariak daude (Ruper Ordorika, Atom Rhumba, Anari, Berri Txarrak...), bai eta proposamen minoritario eta esperimentalagoak (Gora Japon, Akauzazte denok...) ere. Sortzaile berrientzako tokia ere izan da eta musikan bidea hasi duten zenbait proposamenei tartea egin diete disko bilduman (Gabon Caligula, Dilistak). Bitxikeria ugari gordetzen dituen lana da «Txinaurriak». Tartean, hainbat musikariren lankidetzatik sorturiko proposamen bereziak. Hor koka daitezke Miren Iza (Tulsa taldeko abeslaria) eta Hotel taldeen arteko elkarlana, edota Mursego eta Etenen arteko indar metaketa. Bertsioak egiteko aukeraturiko 19 kantuen artean ere aniztasuna da nagusi eta Mikel Laboaren kantutegi zabaleko txoko guztiak ukitzen dituzte. «Lili bat», «Haize hegoa» edota «Aintzinako bihotz» kantu ezagunetatik abiatuta, «Bedeinkatua» edota «Kirru» kantu kasik instrumentaleraino.
Biniloan
«Txinaurriak» bi formatutan merkaturatu du BideHuts plataformak. CD formatuan kartoizko digi-pack erako disko bikoitzean aurkeztua dator, batetik, eta binilo eran ere ikusi du argia bestetik, 180 gramoko binilo zuri bikoitzean. «BideHutsen binilozale amorratuak gara», adierazi zuen Karlos Osinagak, eta «poza ematen du formatu honetan ikusteak», jarraitu zuen segidan. Binilo erako lana eskuratzen duenak, 2 CDak ere eskuratuko ditu (azalik gabe). Diskoan azaltzen diren 19 kantuak 2010eko uztaila eta urria bitartean grabatuak izan dira. Horretarako, Tolosako Bonberenea estudioa izan dute gotorleku nagusia, nahiz eta kantu batzuk Azkoitiko Mataderon, Koba eta Garate estudioetan grabatutakoak diren.
Bildumaren diseinua, artelan bilakatua
Bilduma lanaren eremu guztiak mimo handiz landu dituzte BideHutsekoek. Behin eta berriro aipatu zuten prentsaurrekoan lagunen arteko langintza izan dela disko bilduma honen osaketa. Diskoaren diseinu lana ere mimoz landu dute eta azken emaitza artelan hutsa dela esan daiteke. Azken urteotan egin diren azal ederrenen artean kokatu beharrekoa dugu «Txinaurriak» (batez ere binilo formatuan). «Mikel Laboaren disko askoren azalak margolanetan oinarritutakoak izan dira. Zumetaren lanek askotan ilustratu dute Laboaren musika, eta lotura hori errespetatu nahi izan dugu bildumako diseinu lana egitean», aipatu zuen diskoaren diseinu lana egin duen Ramon Martinez Zabalegi artista irundarrak. Disko honetarako ere bide horretatik jo nahi izan dute BideHutsekoek. «Zigiluak kaleratu dituen disko askok diseinu lan xumea eta minimalista eraman dute, artifizio askorik gabekoa, baino oso erakargarriak», azaldu zuen Ramonek.
Diskoaren izenari eta filosofiari lotuta, Laboak hainbeste maite zituen txinaurrien irudia landu eta moldatu du marrazkilari gipuzkoarrak. Koldo OTAMENDI
-------
Ya está en la calle 'Txinaurriak, Mikel Laboari Ikasitako Kantuak'
19 grupos y solistas vascos participan en el trabajo que publica la plataforma bIDEhUTS.
El Kafe Antzokia de San Sebastían, DOKA, ha sido el lugar elegido para realizar la presentación de Txinaurriak, Mikel Laboari Ikasitako Kantuak. En este trabajo han participado 19 grupos y solistas vascos que han realizado su visión personal de las canciones de Mikel Laboa.
La plataforma bIDEhUTS lo publica en dos formatos diferentes: 2 LP´s de 180 gramos (contienen la versión en CD) y 2 CD's.
Listados de artistas y canciones que componenTXINAURRIAK Mikel Laboari Ikasitako Kantuak:
Willis Drummond: 'Gaztetasuna eta zahartasuna'
Hotel + Miren Iza: 'Nao es tu, faculdade de sentir'
Berri Txarrak: 'Liluraren kontra'
Xabier Montoia: 'Xoxo beltza'
Zura: 'Haize hegoa'
Amodio: 'Baga-biga-higa'
Anari: 'Aintzinako bihotz'
Dilistak: 'Negu hurbila'
Akauzazte: 'Txoria txori'
Ama say: 'Ama hil zaigu'
Ruper Ordorika: 'Gure bazterrak'
Lisabö: 'Gure hitzak'
Gabon Caligula: 'Kirru'
Inoren Ero Ni: 'Langile baten galderak liburu baten aurrean'
Atom Rhumba: 'Lizardi'
Gora Japon: 'Bedeinkatua'
Audience: 'Lili bat'
Borrokan: 'Komunikazio inkomunikazioa'
Mursego + Eten: 'Zaude lasai'
Erosteko_comprar- buy:
http://www.bidehuts.net/wordpress/products-page/bidehuts2
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
